Zastanawiał*ś się kiedyś nad tym, dlaczego wybierając odpowiedni angielski czas przeszły i teraźniejszy głównie pod uwagę bierzemy kwestie CZASU, a mówiąc o przyszłości dochodzi do tego spontaniczność, plany, evidence, itd.?
Technicznie rzecz ujmując, w angielskim nie mamy czasu przyszłego, więc musimy radzić sobie inaczej.
16 czasów w angielskim to mit. W rzeczywistości istnieją tylko dwa – przeszły i teraźniejszy.
„Czas przyszły” w angielskim to nie forma czasownika zmieniona gramatycznie (jak w językach typu polski czy hiszpański), tylko struktura zbudowana przy pomocy operatorów modalnych lub wyrażeń czasowych.
Czym więc są „future tenses”?
To tak naprawdę struktury wyrażające przyszłość. W praktyce, jest to uproszczenie, które pozwala ująć w pewne ramy samo pojęcie.
A co z „will”?
„Will” jest czasownikiem modalnym, który możemy wykorzystywać też np. w uprzejmych prośbach.
Zmierz się z przyszłymi strukturami w quizie, który przygotowałam: